ساپینتو و ۴۰ مهاجم گل نزن!
لوازم ورزشی: افت نتایج، بحران گلزنی و پرسش های بی پاسخ مدیریتی آبی ها را گرفتار بحران کرده است.
ایمان گودرزی؛ شکست استقلال برابر پیکان، تنها یک باخت ساده نبود؛ این نتیجه، بار دیگر نگاه ها را متوجه عملکرد ریکاردو ساپینتو کرد؛ سرمربی ای که حالا در دومین مقطع حضورش روی نیمکت آبی ها قرار دارد، اما خروجی کارش فاصله ای معنادار با انتظارات بوجود آورده است. مقایسه آماری دو دوره مربیگری ساپینتو نشان میدهد روند استقلال نه تنها صعودی نبوده، بلکه با وجود امکانات و مهره های بیشتر، نشانه های آشکاری از افت در آن دیده می شود.
مقایسه ای که به سود ساپینتو نیست
در اولین دوره حضور ساپینتو، او وارث تیمی شد که با فرهاد مجیدی بدون شکست قهرمان لیگ شده بود. استقلال آن فصل، ساختاری آماده، منسجم و امتحان پس داده داشت و طبیعی بود که توقع حفظ معیارهای موفقیت وجود داشته باشد. هرچند ساپینتو نتوانست آن تیم را به قهرمانی برساند، اما آمار کلی نتایج، قابل قبول تر از وضعیت فعلی بود. در لیگ بیست ویکم و تا پایان هفته نوزدهم، استقلالِ ساپینتو به ۱۰ برد، ۶ تساوی و ۳ شکست رسیده و ۳۶ امتیاز کسب کرده بود. اما در دوره فعلی و در بازه زمانی مشابه، آبی ها تنها ۸ برد، ۸ مساوی و ۳ باخت دارند و مجموع امتیازات به ۳۲ رسیده است؛ آن هم در شرایطی که دو امتیاز با رای کمیته انضباطی به حساب تیم اضافه شده و در غیر این صورت، استقلال ۳۰ امتیازی بود. این اعداد، به روشنی از عقب گرد تیم حکایت دارند.
تیمی پرستاره، فوتبالی کم جان
تفاوت بزرگ دوره دوم ساپینتو با دوره اول، در کیفیت و کمیت نفرات است. استقلال این فصل یکی از پرهزینه ترین و پرستاره ترین ترکیب های سالهای اخیر خویش را در اختیار دارد؛ بازیکنانی با سابقه بین المللی و قراردادهای سنگین که روی کاغذ، این تیم را به یکی از مدعیان اصلی تبدیل نموده اند. با این وجود، آن چه در زمین دیده می شود، بارها فاصله بسیاری با این تصویر داشته است. نمایش های کم رمق، نداشتن ایده مشخص در فاز هجومی و اشتباهات فردی پرتعداد، استقلال را به تیمی غیرقابل پیشبینی تبدیل کرده؛ تیمی که با وجود مهره های پرشمار، هنوز به ثبات تاکتیکی نرسیده است. نکته کلیدی اینجاست که در دوره دوم، مسئولیت ساپینتو سنگین تر است. او این دفعه تیم را خودش بسته، بازیکنان مدنظرش جذب شده اند و هزینه های قابل توجهی صرف تقویت ترکیب شده است. بدین سبب دیگر نمی توان ناکامی ها را به کمبود ابزار نسبت داد. شکست مقابل پیکان، آن هم بعد از ۱۶ سال، نماد روشنی از فاصله میان توان بالقوه و خروجی حقیقی استقلال است.
بحران گلزنی؛ آمار نگران کننده
استقلال در نیم فصل دوم، با افتی جدی در خط حمله روبه رو شده است. آبی پوشان در چهار مسابقه اخیر فقط یک گل زده اند؛ گلی که آن هم ازطریق یک حامی به ثمر رسیده است. این آمار، زمانی نگران کننده تر می شود که بدانیم استقلال در نیم فصل اول، یکی از تیم های فعال لیگ در خلق موقعیت بود. کاهش محسوس «امید به گل»، افت سرعت بازیسازی و قطع ارتباط میان خطوط میانی و حمله، نشان میدهد مشکل استقلال صرفا بدشانسی نیست. این تیم کمتر به محوطه جریمه حریف می رسد و مهاجمانش اغلب یا دور از دروازه درگیر بازی می شوند یا در لحظه مناسب، جای گیری درستی ندارند. نبود یک مهاجم تمام کننده مؤثر، سبب شده بار گلزنی روی دوش مدافعان بیفتد؛ راهکاری که در کوتاه مدت شاید جواب بدهد، اما در طولانی مدت برای تیمی با اهداف بزرگ، پاسخگو نخواهد بود. استقلال نمی تواند مسیر موفقیت را با تأکید بر گل های اتفاقی مدافعان طی نماید. در کنار این مشکلات، خط دفاع هم مقابل پیکان نشانه هایی از بی ثباتی نشان داد. حتی منسجم ترین دفاع ها هم زمانیکه تیم گل نمی زند، در نهایت تحت فشار قرار می گیرند. فوتبال مدرن، بر پایه توازن است و بدون قدرت هجومی، پیروزی دشوار خواهد بود.
پرسش های جدی درباره ی نقل وانتقالات
یکی از بحث برانگیزترین موضوعات پیرامون استقلال، نحوه جذب بازیکنانی مانند نازون و جنپو است. حضور این نفرات نه تنها مشکلی از تیم حل نکرده، بلکه به یکی از نقاط مبهم و پرحاشیه مدیریت باشگاه تبدیل گشته است. عملکرد فنی این بازیکنان، تناسبی با قراردادهای سنگین و هزینه های انجام شده ندارد. این سؤال جدی مطرح است که این نفرات با چه معیار فنی و برمبنای نظر کدام مرجع تخصصی جذب شده اند؛ آن هم در شرایطی که ساپینتو بارها از نیاز تیم به یک مهاجم گلزن صحبت کرده است. بسته بودن پنجره نقل وانتقالاتی، دست سرمربی را هم بسته و شائبه تصمیم سازی های پشت پرده را پررنگ تر کرده است. استقلال در آستانه بازیهای حساس لیگ برتر، جام حذفی و لیگ قهرمانان آسیا قرار دارد. یک گل در ۳۶۰ دقیقه، هشداری جدی است که نمی توان آنرا نادیده گرفت. ساپینتو باآنکه در شرایط دشوار کنار تیم مانده و این مورد قابل احترام است، اما حالا بیشتر از هر زمان دیگری، نیازمند عرضه چاره فنی است.
ادامه این روند، نه تنها نتایج استقلال، بلکه آینده کاری سرمربی پرتغالی و اعتبار مدیریتی باشگاه را نیز تحت تاثیر قرار خواهد داد. پرسش اصلی اینجاست: آیا مسؤلان استقلال حاضرند درباره ی تصمیمات پرهزینه خود پاسخ بدهند، یا این پرونده هم بدون شفاف سازی بسته خواهد شد؟
این مطلب را می پسندید؟
(1)
(0)
تازه ترین مطالب مرتبط
نظرات بینندگان در مورد این مطلب